home pagina | Contact | cursussen | workshops | where on earth | deelnemers | Advertenties
INTRODUCTIE CURSUSSEN WORKSHOPS ONZE ACCOMMODATIE ONZE DOCENTEN HISTORIE CHAMBRES D'HOTES ONZE GITES HUIZEN TE KOOP	Een stukje historie In de 13e eeuw (omstreeks 1250 A.D.) werd er in het plaatsje St. Martin de Riberac een Chateau gebouwd. Tegelijkertijd werden er bijgebouwen naast gezet die dienden als kasteeldependances, waarvan er één bestemd was als priesterswoning. De kerk, van waaruit de priester waakte over de zielen van het volk en de kasteelheer, werd gebouwd naast de priesterswoning. Omstreeks 1650 kwamen er een kleine dienstbode-woning en een grote schuur bij. In 1789 brak de Franse revolutie uit. De derde stand (boeren, burgerij en lage edelen) uitte hiermee de onvrede en de eis voor meer medezeggenschap naar de aristocratie, de kerk en het hof van Lodewijk XVI. Het Chateau van St. Martin en verschillende bijgebouwen werden neergehaald. Ook de kerk werd onherstelbaar vernield. (Op dezelfde plek werd pas omstreeks 1850 een geheel nieuwe kerk herbouwd). Over het gebouw en het ontstaan van de naam... De priesterswoning, de grote schuur en de kleine dienstbode-woning bleven vreemdgenoeg onaangetast. Toen in 1799 Napoleon Bonaparte de macht greep trad er een nieuwe belastingwet in werking om de lege staatskas te vullen. De belasting die grootgrondbezitters, huiseigenaren en kasteelheren opgelegd kregen werd geheven naar de hoogte van het gebouw en de hoeveelheid licht die er binnen kwam (het aantal ramen). Dit resulteerde in het afbreken van torens, het verlagen van daken en het dichtmetselen van ramen. De gevolgen van deze wet zijn nog steeds zichtbaar bij de gebouwen die dateren uit die tijd. Ook de priesterswoning ontkwam niet aan deze wet en onderging een enorme metamorfose. Het oorspronkelijke gebouw van 3 verdiepingen hoog en 400 m2 grondoppervlak werd gehalveerd. De voorste helft werd geheel afgebroken, de bovenste verdieping verwijderd en een aantal ramen dichtgemetseld. Ook de zware stenen trap aan de buitenkant van het huis, die leidde naar de middelste verdieping (het leefgedeelte) werd verwijderd. Sinds deze "verbouwing" is het gebouw echter onveranderd gebleven, maar heeft na die tijd voor verschillende doeleinden gediend. Tot omstreeks 1970 was het complex eigendom van een boeren familie die de kleine dienstbode-woning bewoonde en de priesterswoning gebruikte als onderkomen van hun vee en als droogkamer van de verbouwde tabak. In 1975 werd het het complex gekocht door een Engels kunstenaars echtpaar, Monique en Felix Partridge. Samen met hun goede vriend en gerespecteerd kunstenaar Gordon Faulkner reisden zij 3 jaar heen en weer tussen Engeland en Frankrijk om de gebouwen te restaureren, leefbaar te maken en er een zomer schildersschool te beginnen. Zij doopten de school "LA PERDRIX" (the Partridge = de patrijs). Tijdens de restauratie vonden zij een waterput in de muur van de priesterswoning en een schildering van een hond op de enorme schouw in één van de grotere leefruimtes. Na onderzoek door Franse experts bleek de waterput te dateren uit 2000 B.C. toen Frankrijk bezet werd door de Romeinen, de schildering dateert uit de Middeleeuwen. Beide onderdelen zijn opgenomen op de monumentlijst en geregistreerd in het archief van Perigueux. La Perdrix; de schildersschool Sinds 1978 is la Perdrix in de zomer drukbezocht door voornamelijk Engelse gasten die er twee heerlijke, ontspannen schilderweken doorbrachten onder de inspirerende leiding van Felix en Gordon, genietend van de kookkunst van Monique. Een regelmatig terugkerende gast was Janet (Jan) Skellett. Zij kwam als schilder cursist, maar raakte al snel bevriend met het drietal en betrokken bij de organisatie. Toen de Partridges in 1988 besloten te pensioneren, stelde Jan alles in het werk een waardige opvolger te vinden om de school voort te laten bestaan. Na een jaar van vergeefs lobbyen en zoeken vonden zij en haar man Mike Skellett voldoende financiële middelen om de school zelf over te nemen en voort te zetten. Zij moderniseerden de gebouwen en slaagden erin het bezoekersaantal te vergroten. Al die jaren bleef Gordon Faulkner La Perdrix trouw, maar kon het aantal cursussen niet in z'n eentje aan, dus werd het docententeam uitgebreid met 3 professionele Engelse "Fine Art" docenten. Ook werd er een geheel nieuwe cursus gestart, een één-weekse Franse kookcursus, gegeven door kookdocente Paulette Murray, eigenaresse van "The Murray school of Cookery" in Engeland. Na 10 jaar de school succesvol te hebben voort gezet was voor Jan en Mike de tijd gekomen deze over te dragen aan een nieuwe eigenaar. Op 1 januari 1999 werden zij bezocht door een jong Nederlands echtpaar Esther en Leo Osseweijer. Bij de eerste aanblik van de historische gebouwen, de prachtig onderhouden tuinen en de vriendelijke uitstraling van het geheel werden zij op slag verliefd op La Perdrix. Esther, zelf docent restauratie en verftechnieken en veelgevraagd Trompe L'Oeil schilder, was onmiddelijk enthousiast over de bestaansfunctie van La Perdrix. Met het doel voor ogen zich binnen korte tijd in Frankrijk te gaan vestigen en een schildersschool te beginnen, liet het bezoek en de aangeboden kans Leo en Esther niet meer los. In april 1999 was de overname definitief. Wel vonden zij bij Jan en Mike de bereidheid het eerste jaar actief betrokken te blijven om de overgang voor de gasten zo soepel mogelijk te laten verlopen. Onder leiding van deze nieuwe eigenaren hebben de kamers en keukens wederom nieuwe moderniseringen ondergaan en is La Perdrix inmiddels ook geintroduceerd onder de Nederlanders. Ook zijn er nieuwe technieken toegevoegd aan het creatieve en artistieke programma, zoals decoratie workshops, restauratie schilderen, zijde schilderen en workshops "zelf verf maken". Het team bestaat inmiddels uit Gordon Faulkner, fine art docent, kunst historicus en kunstenaar; Will Green, fine art docent, kunstenaar en tuin architect; Paulette Murray, kookdocent; Esther Osseweijer, fine art-, restauratie en decoratie docent en muurschilder. Door de eeuwen heen hebben St Martin de Riberac en La Perdrix vele stormen doorstaan. Zo was het 3000 jaar geleden Romeins bezet gebied en nog vele eeuwen na Christus onderdeel van het Byzantijnse Rijk. Eind 18e eeuw hebben het dorp en de inwoners zwaar geleden onder de Franse Revolutie en de druk van het Napoleontische tijdperk als gevolg van de revolutie. Tijdens W.O II (1940-1945) was ook St Martin het toneel van Duitse gruweldaden. De bevelhebber van de Gestapo dwong de inwoners van St Martin zich te verzamelen in de kerk, waarna de deuren gesloten werden om vervolgens in brand te worden gestoken. De toenmalige burgemeester wist deze massamoord te voorkomen door het gehele Duitse bataljon uit te nodigen in zijn ambtswoning voor een banket waar ook wijn rijkelijk vloeide. Onder invloed van de alcohol stemde de bevelhebber toe de massamoord niet uit te voeren, maar executeerde in ruil daarvoor vier mannen uit het dorp. Een gedenksteen voor deze slachtoffers staat naast de parkeerplaats van La Perdrix. De ambtswoning van de burgemeester staat tegenover La Perdrix en is momenteel onbewoond. Op de plek waar ooit het Chateau heeft gestaan bevindt zich nu de dorps begraafplaats. Op 27 december 1999 werd de gehele Dordogne, waaronder St. Martin, getroffen door de ergste van de 3 beruchte kerst stormen die woedden over Frankrijk. Vele daken werden van de huizen gelicht en lieten gezinnen dakloos, dorpen waren wekenlang verstoken van electriciteit, bossen veranderden in boom kerkhoven en slachtoffers vielen door verkeerschaos en omvallende bomen. De schade zal nog enkele jaren zichtbaar blijven. Ondanks al deze historische "stormen" staat het hart van La Perdrix na ruim 700 jaar nog altijd overeind en is de schildersschool nog steeds na 25 jaar een lieflijk vakantieoord dat bruist van creativiteit en inspiratie, in stand gehouden door mensen die geloven in individuele aandacht, ontspanning en gastvrijheid.
vakanties in frankrijk | vakantie accommodatie | huizen te koop